Müze

Müzelerde Performans Aşkı

Kurumlar, performans alanları için milyonlar harcıyorlar ama küratörler, tüm canlı performanslar için ödeme yapmak zorunda oldukları için şaşkın. Performansa hazır alanlara milyon dolarlar ödeyen müzeler, sanatçıların ve aktivistlerin  ödemeleri yükseldikçe ve standart hale geldikçe beklediklerinden daha yüksek işletim maliyetleri ile karşı karşıya kalabiliyorlar.

Tate Modern Londra’da 2012 yılında   ilk kez   yağ tankını   sürekli performansa ayrılmış  ilk müze galerisine dönüştürmek için 90 milyon pound harcadı.  422 milyon dolarlık Whitney Müzesinin yeni binası tiyatroya ayrılmış alanlarının yanı sıra galeri koridorlarını performans alanlarına dahil etti. MOMA, canlı performasa yönelik  esnek alanlar yaratmak için genişleme yoluna gitti.

 

Walker Art Center performans sanatları küratörü Philip Bither “Müzeler, canlı  performans sanat programlarına ne kadar harcadığını bir kez anladıklarında bir değerlendirme yapmak zorunda kalabilirler  ” diyor . Bu ay Walker Sanat Merkezi perfomans sanatçıları ve müzeler arasındaki iletişim ile ilgili bir konferans düzenlemeyi planlıyorlar.   

Who's The Zoo göstersinden

Who’s The Zoo

Resmi Kurumlar temelde aktörlere ve müzisyenlerin  (  New York’ta klasik müzik icra eden müzisyenler saat başı 90 dolar kazanıyor) ücretlerini karşılamak için sponsor olurlar. Yalnız  görsel sanatlar için çok az kurallar vardır ve ücretler çeşitldir. 2012’de Whitney Bienal’inde Michael Clark’ın  “Who’s Zoo”? performasında profesyonel dansçılar kullandı ve gönüllülere ücret ödemedi. MOMA ilk olarak Marina Abramovic’in 2010 restrospektifinde  performans sanatçılarına 2,5 saat süren çalışma  için  50 dolar  önerdi. Sonunda sanatçıların  pazarlığının neticesinde çalışma başına yaklaşık  95 dolar ödemeye anlaştılar.  

 New York Guggenheim Müzesi direktörü Nancy Spector  2010 yılından beri düzenledikleri 7 performansla ilgili olarak  “ eğer objeler, rehberler ve enstalasyona ödeme yapmıyorsanız  performans sanatçısının zamanına ödüyorsunuz” dedi.    “Canlı sanat gösterilerini düzenli yapacak olduğumuzda tiyatro ve dans için harcanan  ücretlere  daha yakından bakmak isterdim.” diye ekledi.

Müzeler,  ücretleri en az New York’ta  yaşama maliyetini düşünerek belirliyorlar. Katılımcılar  3 saatten daha fazla perfornans yapmıyorlar ama diğer fırsatlardan vaz geçmeleri ve tercih ettikleri hesaplanarak en az 8 saatlik ücret ödeniyor. Müzeler geçici çalışan istihdam ettiklerinde  performanslarda yaralanmalara ihtimaline  karşılık sigortalanıyorlar.

Toplum İş Hukuku Uzmanı Ryan Kelly “Biz işin estetik değerinden performansçıların işçilik haklarını birbirinden ayırmıyoruz. dedi Müzelerin kurallara uyarak ödeme yapmayı istemek  zorunda olmalarına rağmen   bunlar  toplumun katılmak  istediği deneyimlerdir. Müzelerin   canlı sanat  yapabilen  insanlarla dolu merkezler  olabilme  ihtimaliyle ilgili heyecanlıyım. ” 

 Aktivist organizasyon “Çalışan Sanatçı ve Büyüyen Ekonomi(ücret) ” performans sanatçılarına  500.000 dolar ve 15 milyon dolar arasında operasyon bütçesi  olan organizayonlar için saatte 20 dolar veya günde 100 dolar verilmesini talep ediyor. 

Abromovich’in retrospektifinde   ve Lydia Clark’ın 2014’deki  MOMA’da düzenledikleri perfromansda yer alan   Abigail Levine,  Performans sanatçıları  çalışmak istediklerinde  en alt düzeyde çalışmaya başlıyorlar. Bu müzelerin yutması için yeni bir ilaç 

(The Artnewspaper)

ÖNCEKİ YAZI

Ekim Sanat Ajandası

SONRAKİ YAZI

Sevil Saygı-Bellek-Cumhuriyet Müzesi ve Sanat Galerisi

İzlekler

İzlekler

Henüz your yapılmadı.

Yorumunuz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*