Uncategorized

Gilbert and George : Bir sanatçıda iki kişiyiz

Gilbert & George İngiliz sanatının ön plandaki isimlerinden ve birlikteliklerini 50 yıldır sürdürüyorlar.  “Yaşayan Heykel” olarak başladıkları sanat hayatı, onları    korkusuz bir resim yapımcısına dönüştürdü. MOMA’daki “Gilbert ve George’ın ilk yılları “sergisi 1969-1976 yılları arasında ikili ürettikleri işlerin geniş bir seçkisine yer veriyor.

 

 

 

gilbert and georgee

 

 

-Yaşayan Heykel olmanın altında yatan düşünce neydi?

 

Bizim yaşayan heykel oluşumuz tek bir  fikir değildi.  Fikirden daha fazlasıydı. İnsanın varoluşunda bulunan  bütün duygu ve düşüncelerle her gün dünyanın karşısında yeniden canlanmak.

Neden ilk yıllar pastoral sahnelerde kendinizi betimlediniz?

Nedeni basit. Çünkü ikimizde köylü çocuklardık ve kentte sanatçı olmak için bir yol arıyorduk.

-İlk dönem işlerinizi kavramsal, posta sanatı, performans sanatı olarak mı görüyorsunuz yoksa bu kategorileri red mi ediyorsunuz?

Bizim sanatımız herhangi bir sanat akımının bir parçası değil.  Sanatımız ve izleyici arasında demokratik ve insani bir ilişki kuruyor.

1971’de MOMA’da gösterilen  “To Be with Art is All We Ask’ kariyerinizi nasıl etkiledi?

 

Biz bebek sanatçılar olarak böyle önemli bir müzede bu işle yer almak heyecan verdi.

Bir dergiye verdiğiniz “George the cunt and Gilbert the shit “fotoğrafınızın sansürlenmesine tepkiniz ne oldu?

 

 1971’de trend uluslararası ünlü dergilerden stüdyo international bizim ilk “magazine sculpture” işimizi red etti. Biz anladık ki doğru yoldayız. Sanatımız her zaman özgür bir ruhun  içinden geri kafalı; buna karşın geri kafalının içinden özgür bir ruh çıkarır.

1974 de  zamanın önemli portre fotoğrafçısı Cecil Beaton tarafından fotoğraflanmak nasıl bir şeydi?

1974’tE yaşayan heykeller çeşitli sanatçılar ve fotoğrafçılarla portreler yapmak için birlikte çalıştı. Cecil Beaton’un hayal gücü geniş ve etkileyici olduğunu düşünmüştük.

 

MOMA’da gösteriyle eş zamanlı   “Underneath the Arches” isimli bir albüm yayınlanacakmış. Neden marşınız olarak bir evsiz şarkısı seçtiniz?

O şarkıyı biz seçmedik. Eston yakınlarında ikinci el bir dükkanın yanından geçiyorduk. İçeri girdiğimizde bir plağın bizi seç der gibi olduğunu hissettik.  Sözleri ve müziği bize göreydi. Şarkıdaki serseriler gibi hiçbir şeyimiz yoktu ama mutluyduk.

Çalışma şeklinizin birlikte çalışan  McDermott & McGough, Pierre et Gilles ve  Doug ve  Mike Starn gibi olduğunu düşünüyor musunuz?

 Biz birlikte çalışmıyoruz. Daha basit. Biz sadece bir sanatçıda iki kişiyiz

 

 

 

*Timeout New York dergisinden derlenmiştir.

İzlekler

İzlekler

ÖNCEKİ YAZI

Nizam Güner’in Heykellerine Felsefi Bir Yorum-Tufan Erbarıştıran

SONRAKİ YAZI

Trajik Olanın Mekansal İnşası-Evrim Sekmen

Henüz your yapılmadı.

Yorumunuz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*